احمد بیرانوند، خواننده موسیقی ایرانی، در حاشیه مراسم سالگرد استاد محمدرضا لطفی، موسیقی را روایتگر اندیشه و هویت ملی دانست. او معتقد است که موسیقی ایرانی در کنار ادبیات فارسی، پیوند میان نسل‌ها را حفظ کرده و باعث شده است که ایرانیان با وجود فراز و نشیب‌های تاریخی، همچنان آیین‌ها و زبان خود را پاس بدارند. به گفته او، این پیوند فرهنگی هر سال نسبت به گذشته عمیق‌تر و پررنگ‌تر می‌شود.

بیرانوند با اشاره به جایگاه رفیع استاد لطفی، فعالیت‌های ایشان را در چند محور اصلی دسته‌بندی کرد. او پژوهش‌های رادیویی لطفی را که در قالب ۶۰ برنامه تدوین شده، چراغ راه هنرجویان دانست و تاکید کرد که عنوان ردیف‌دان به سادگی به کسی اطلاق نمی‌شود. او در این باره گفت:
‏ «استاد لطفی به واسطه شاگردی در محضر استادان بزرگ همچون شهنازی، هرمزی، دوامی و برومند، به درک عمیقی از رمز و رازهای ردیف دست یافته بود؛ امری که ایشان به‌حق به بهترین شکل به آن رسیده بودند.»

وی همچنین به توانمندی‌های لطفی در حوزه‌های آموزشی و خلق آثار بی‌نظیر در قالب آلبوم‌ها و تک‌نوازی‌ها اشاره کرد و افزود که بسیاری از استادان امروز موسیقی ایران، پرورش‌ یافته مکتب این هنرمند بزرگ هستند.

این مدرس آواز که خود سال‌ها در محضر استاد نصرالله ناصح‌پور تلمذ کرده است، اکنون بر تدریس و نگارش تجربیات بیست‌وپنج‌ساله خود تمرکز دارد. احمد بیرانوند از انتشار آلبوم چنگ حزین در سال ۱۳۹۸ یاد کرد و خبر داد که پروژه طولانی‌مدت ضبط ردیف‌های آوازی را در دست اجرا دارد. او امیدوار است نوشته‌هایش درباره چالش‌های ذهنی آواز، روزی در قالب کتاب یا مقاله منتشر شود تا برای هنرجویان مفید واقع گردد.

بیرانوند در پاسخ به چرایی گرایش برخی هنرمندان به موسیقی پاپ، به تفاوت‌های ساختاری و زمانی این دو سبک اشاره کرد. او معتقد است جذابیت صحنه و سرعت رسیدن به نتیجه در موسیقی پاپ، عاملی ترغیب‌کننده است؛ در حالی که در موسیقی دستگاهی، هنرجو به حداقل یک یا دو دهه زمان برای تسلط بر ردیف نیاز دارد. او این مسیر را دشوار اما ارزشمند توصیف کرد و بر لزوم صبوری در یادگیری موسیقی اصیل تاکید ورزید.

او با تمجید از فرهنگ‌دوستی مردم گرگان، پیشنهاد داد که به جای نشست‌های محدود، جشنواره‌ای چند روزه برای بزرگداشت محمدرضا لطفی برگزار شود. بیرانوند تاکید کرد که اجرای زنده و نفس‌ به‌ نفس موسیقی، بیشترین تأثیر را بر مخاطب دارد و فرصتی برای شکوفایی استعدادهای جوان فراهم می‌کند. او در پایان، هنر خود را امانتی دانست که باید با تحقیق و پژوهش، دوباره به مردم بازگردانده شود تا ادای دینی به تمدن و فرهنگ غنی ایران باشد.

منبع: ریتم