احمد پژمان زاده ۱۸ تیر ۱۳۱۴ در شهر لار استان فارس، آهنگساز و موسیقیدان ایرانی است. پژمان در سنین کودکی و نوجوانی با ریتم‌ها و آهنگ‌های جنوب ایران آشنا شد. در دوران دبیرستان به فراگیری ویولن نزد حشمت سنجری و تئوری موسیقی را نزد حسین ناصحی فرا گرفت. پس از چندی به عنوان نوارندهٔ ویولن به ارکستر سمفونیک تهران راه یافت و در دوره رهبری سنجری و هایمو تویبر در ارکستر حضور داشت. در سال ۱۳۴۲ تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی در دانشسرای عالی به اتمام رسانید.

در سال ۱۳۴۳ با اخذ بورسیه راهی اتریش شد و در آکادمی موسیقی وین نزد اساتیدی چون: توماس کریستین داوید(Thomas Christian David)، آلفرد اوول( Alfred Uhl ) و هانس یلینک ( Hans Jelinek ) به تحصیل آهنگسازی پرداخت. در سال ۱۳۴۷ بعد از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و به عنوان آهنگساز تالار رودکی و استاد موسیقی دانشگاه تهران به کار مشغول شد.

از آثار او در این دوره می‌توان به: اپرای جشن دهقان (برای افتتاح تالار رودکی)، اپرای دلاور سهند و اپرای سمندر اشاره کرد که قبل از انقلاب در تالار رودکی اجرا شدند. در سال ۱۳۵۴ برای ادامه تحصیلات در مقطع دکترای آهنگسازی راهی دانشگاه کلمبیا (نیویورک) شد و به آموزش موسیقی الکترونیک مشغول شد. از استادان او در این دوره می‌توان به ولادیمیر اوساچوسکی (Vladimir Ushachevsky )، جک بیسن ( Jack Beeson) و بولانت آرل (Buelant Arel) اشاره کرد.

او در طول فعالیت خود شاگردان فراوانی تربیت کرد و سال‌ها به تدریس هارمونی، کنترپوان و آهنگسازی در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران مشغول بود.

پژمان در سال‌های پایانی عمر خود در کشور آمریکا ساکن بود.